Wilmaenkarin.reismee.nl

De dag van een bewoner

Beste mensen,

We mogen gelukkig nog steeds zeggen, dat het hier nog prima gaat. Het werk en het contact met de gehandicapten bevalt ons erg goed. De gehandicapten lijken ook blij te zijn met datgene wat wij met ze doen, dus dat is natuurlijk een positief punt! Inmiddels hebben we wat meer materiaal weten in te slaan, dus kunnen we meer ondernemen met de bewoners. Hoewel; het klei wat we hebben gekocht viel niet bij iedereen goed in de smaak. De een vond het stinken, en de ander vond het een vies gevoel, en de derde keek er alleen maar naar! Blijkbaar hebben ze dat nog niet zo vaak gezien. Maar dan kunnen wij ze mooi leren hoe het werkt;-). Op enkele groepen zijn de muren inmiddels ook wat versierd door kleurplaten, verftekeningen e.d. En wat we niet verwacht hadden gebeurd; ze laten de tekeningen hangen!!!

De dag van een bewoner!

Stel je eens voor dat jij hier een bewoner zou zijn, dan:

  • - Is er geen verschil zijn tussen de dagen van de week; elke dag is precies hetzelfde, inclusief de weekenden.
  • - Heb je de overige uren van de dag niets of weinig te doen.
  • - Zou je misschien geluk hebben zodat je af en toe een activiteit aangeboden krijgt.
  • - Zou je elke avond gelijk na het eten naar bed moeten.
  • - En elke ochtend om 7 uur uit bed; er zal dus geen sprake zijn van uitslapen!!
  • - Zou voor jou de nacht langer zijn dan de dag! Oftewel; het aantal uren dat je in bed ligt is meer dan dat je daaruit bent.

Om 7 uur beginnen de zusters met werken en worden de bewoners uit bed getrommeld. Hierop volgt om 8 uur het ontbijt, wat ongeveer een uur in beslag neemt.

De tijd van 9-12 is ‘vrije' tijd... De gehandicapten laag niveau doen niets, zittend in hun stoel of liggend in hun bed. Een enkeling krijgt een knuffel in zijn handen geduwd. Bewoners met iets hoger niveau zitten aan tafel of een beetje tv te kijken. De hoger niveau bewoners lopen rondjes, binnen of buiten. En een enkeling helpt met bijv. het gras maaien of (zoals in dit seizoen) blaadjes vegen. Voor sommigen geld dat ze in deze tijd een activiteit aangeboden krijgen; maar lang niet met allemaal! En voor de meesten is het dan ongeveer één uurtje in de week een activiteit; dat is niet echt veel dus...

Van 12.00 tot 13.00 is het tijd voor de lunch, voor sommigen gevolgd door een middagdut. De rest vervolgt het patroon van de ochtend, zittend in hun stoel of liggend in hun bed; tv kijkend of rondjes lopend.

Ongeveer 14.30 is het tijd voor het tussendoortje; fruit of een papje en af een toe ook een ‘lekkernij'; iets van een chocolaatje ofzo!! Mmmmmm... Hierna wordt vast begonnen met de eerste bewoners in hun pyjama te hijsen en de gehandicapten laag niveau worden alvast in bed gelegd, klaar voor de nacht.

17.00 is het tijd voor het avondeten. Bewoners die al in bed lagen, krijgen hun eten dus ook op bed. Bewoners die nog niet op bed lagen, eten gewoon aan tafel, maar worden na het eten (half 6 dus) in bed gelegd. De nacht is begonnen...

De nacht duurt voor deze bewoners van 17.30 tot 7.00; dat betekend dus 13,5 uur... Zouden ze echt slapen???

De bewoners die begeleid wonen op het terrein (een stuk of 20 dus), geld niet dezelfde bedtijd. Zij lopen na het avondeten soms nog op het terrein rond.

Voor deze mensen hier is dus elke dag hetzelfde; alles gebeurd precies op dezelfde tijd; inclusief het weekend! Uitslapen zit er voor hun niet in, en een avondje langer opblijven al helemaal niet!

Bezoek zorgt ook enigszins voor wat afleiding, maar dat komt er zelden of helemaal niet. Er zijn enkele bezoekers die ongeveer 1 x in de maand bezoek krijgen van familie. Nog minder bewoners krijgen 1 x in de week bezoek. Als het bezoek komt word de desbetreffende bewoner helemaal volgepropt met allemaal lekkere dingen... Daar is deze bewoner maar al te blij mee natuurlijk!

Inmiddels hebben we nog 2 x bezoek ontvangen. Erg gezellig uiteraard!

We hebben een weekend bezoek gehad van de broers van Karin. Zaterdag en maandag hebben we Boedapest een bezoek gebracht. En bij het bezoek aan Boedapest, hoort natuurlijk ook een bezoek aan een badhuis, dus dat hebben we gelijk ook maar even gedaan! Daarnaast hebben we nog andere ‘hoogtepunten' van Boedapest bekeken. We zijn van hot naar her gelopen, om maar zo veel mogelijk te kunnen zien... Zaterdag hadden we de dag afgerond met een schitterende boottocht over de Donau, echt de moeite waard. En maandag hebben we heerlijk de hele middag gerelaxt in het badhuis.

Zodoende hebben we heerlijk kunnen ontspannen; en konden we die dinsdag erna weer vol frisse moed aan de slag met ons werk! Jongens; bedankt ;-)

Afgelopen week zijn de ouders van Karin langs geweest. En natuurlijk hebben we ook met hun een dag in Boedapest rondgestruind! Ook jullie bedankt voor jullie komst J

Enkele weken terug hadden enkele activiteitenbegeleiders een geweldig uurtje georganiseerd in de hal, voor de bewoners. Meerdere bewoners voerden samen met een activiteitenbegeleider een stukje op. Dit liep uiteen van een liedje zingen tot het doen van een toverkunstje: abracadaba, daar was de grote bal;-). Afsluitend hierop werden nog enkele liederen gezongen; de bewoners genoten zichtbaar. Het was echt een groot succes. Zoiets zouden ze vaker moeten organiseren!!

Zoals misschien al wel gezien was zijn de foto´s op de weblog inmiddels toegevoegd...

Als laatste willen we iedereen nog bedanken voor de mailtjes, kaarten e.d. Het meeleven doet ons goed J...

Groetjes van Wilma en Karin

Reacties

Reacties

oom Paul en tante Janneke

Beste Karin (en Wilma),

Wat triest voor die mensen zo elke dag. Fijn dat jullie er een poosje zijn. Ze zullen jullie wel missen. Probeer maar anderen te vinden die ook een poosje gaan. Groet tJoP

Susanne

Eigenlijk best triest als dat je dag moet zijn..........Is het personeelsgebrek? Geldgebrek? Gebrek aan inspiratie & motivatie?
Is het nu zo dat jullie iedere dag met de bewoners actieviteiten ondernemen? Dat wordt dan echt afkicken!
Fijn dat je broers en ouders geweest zijn Karin! Wij hebben het niet gemerkt!

Succes samen!

MaPA v/d Hil

Nou, hiervandaan dan ook veel succes gewenst.
Wij mogen (moeten!) dankbaar zijn voor zoveel "gewone" dingen in ons land.
Vaak vinden we dit erg vanzelfsprekend, toch?

Sander

Hoi Karin en Wilma,

Vandaag weer eens jullie site afgestruind! Leuk om weer foto's te zien van de bewoners en te lezen hoe jullie je werk mogen doen! Het is alweer een tijd geleden dat we dat echt van dichtbij bekeken hebben. En ja, ook de broers vonden het een geweldig bezoek; de verhalen van de blevenissen in Budapest worden thuis steeds sterker....
Sterkte en succes met jullie werkzaamheden!

Groetjes,
Sander

Wim en Marieke en Willem

Aan Wilma en Karin,
Heel erg voor deze mensen, wat heb Willem het dan goed, iedere dag thuiszorg, dan een fijne rit met de taxi, naar school. Fysiotherapie, Ergo, Zwemmen, gymen, snoezelen, naar de zorgboerderij konijntje borstelen, pianospelen, muziekles te veel om op te noemen. Wat is hun dag leeg en mensen met een minder verstand willen ook graag wat spelen voor lezen muziek luisteren, Zo word het voor jullie wel steeds moeilijker om weg te gaan.

groetjes

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!